ROG vier mocht de laatste veldwedstrijd van het herfstseizoen aantreden voor de return tegen Harkema 2. Na de uitwedstrijd in Harkema werd geconcludeerd: "we pakken ze thuis," en dit was dan ook de instelling waarmee de spelers op het veld stonden. Meest fanatieke spelers waren toch wel Arina en Tom, die na zelf al een wedstrijd hebben gespeeld (en hierbij een lekkere koude douche mochten ontvangen) ook nog topfit klaarstonden voor de wedstrijd van het vierde.

De wedstrijd begon fel, met zelf spelers van het thuisteam die samen om de bal streden. Als gevolg hiervan raakte Femke geblesseerd. Ondergetekende zal niet herhalen wat zij uitriep (we zijn Ckv ROG tenslotte), maar ooggetuigen verklaren dat haar vinger een onnatuurlijke kant uitwees. Geluk bij een ongeluk stond Femke in een vak met een arts. Binnen enkele seconden popte Arina Femke haar vinger weer terug in de kom en stuurde haar het veld uit ("maar ik wil doorspelen!" "nee je mag niet doorspelen").

Zwaar gemotiveerd door deze traumatische ervaring wisten de ROG spelers vlot 2 te scoren. De Harrekieten wisten hier een doepunt tegenover te zetten en het beloofde een mooie pot te worden. De eerste twintig minuten van de wedstrijd ging het gelijk op, de ROGgers lieten mooie aanvallen zien en wisten vooral gemakkelijk te scoren. Harkema liet vooral zien dat het een ploeg met routiniers waren die vooral erg goed waren in twee dingen: strafworpen versieren (1) en met scherp schieten (2). De ploegen gingen rusten met een 7-8 voorsprong in het voordeel van ROG.

Het dipje aan het einde van de eerste helft werd doorgezet in de tweede helft. Waar ROG goed aan het aanvallen was, wilden de doelpunten niet vallen. Harkema daarentegen wist nog een paar schoten goed te scoren en nog een flink aantal strafworpen en vrije worpen te versieren. Het invallen van 5-goals-Koen en Vjeze-Veer wist ook niks meer te forceren en met een 13-18 eindstand wist het vierde haar winnende reeks niet door te zetten.

Het team is wel klaar met het veld nu de temperaturen weer belachelijk laag worden, over een paar weken is de vinger van Femke hopelijk weer heel en kan het team haar kunsten weer vertonen in de zaal. Tot dan!