ROG 1 mocht afgelopen zaterdag afreizen naar Hollandscheveld om daar tegen het lokale HHV aan te treden. De grasschoenen werden weer opgezocht en de laatste kleiresten uit Elim werden er nog even afgeboend, alvorens een ieder ze in de tas stopte. Na het nodige ge-app over wie er nu kon rijden en wie voorafgaand of na afloop van de wedstrijd welke kant opvloog, kwamen er uiteindelijk toch 10 spelers en een coach op het korfbalveld aan.

Hier genoten de dames van een kopje thee en de echte mannen van een kop koffie. Ingrid en Ilona wensten dit echter niet mee te maken en bleven buiten in de kou zitten. Genietend van het gestuntel in de wedstrijd voor ons werd besloten om de ware autist in ons midden van slag te laten raken, door het inschieten over te slaan.

HHV en ROG zijn elkaar de afgelopen jaren meermaals tegengekomen en dus weinig geheimen meer voor elkaar. Wel hadden beide teams wat mutaties ondergaan, maar ook die waren overal al bekend. De lange heer van HHV is er nog altijd, maar gelukkig heeft ROG nu ook zo’n lange heer. Helaas besloot Jacob dat werken in Oost Duitsland leuker is dan korfballen tegen HHV en daar ging onze lengte. José vond het een te gemakkelijke keuze om dan de een na langste heer in 1 op te stellen en koos daarom gewoon de kleinste heer van 2. Hierdoor werden Tjerk en Wilko weer met elkaar herenigd, al duurde het even voordat die relatie weer goed was.

Het veld lag mooi op de heuvel,aldus José en het zag er goed uit. Wij moesten vooral lekker gaan genieten, maar wel winnen. Beide teams hadden de verdedigende tactiek van de coaches goed begrepen. HHV kon alleen van buiten de 10 meter schieten en ROG haalde een bedroevend laag rendement uit de vele opgelegde kansen. HHV wist na 2 minuten de score te openen via een vrije bal en pas in de 9de minuut kon Wilko via een strafworp de gelijkmaker aantekenen. Dat was de eerste in een serie van 5 groenwitte doelpunten en was het gat met HHV geslagen. Het begon bij ROG steeds beter te lopen, Ilona vond zelf dat ze “ik-schiet-geen-deuk-in-een-pakje-boter-dag” had en stuurde haar mannen de punt in. Joep bleef maar lopen om het meevangen van HHV onmogelijk te maken en via 8 doelpunten in de laatste 8 minuten stond er een 5-11 ruststand op het scorebord.

Met een lekker bakje hete thee werd duidelijk gemaakt dat wij de tweede helft volle bak moesten blijven spelen. Het ROG-dipje moest dit keer de kop ingedrukt worden, gewoon denken dat de wedstrijd nog 50 minuten duurt, dan komt het dipje pas na het eind van de wedstrijd. Toch vloog HHV uit de kleedkamers, 2 aanvallen later was het alweer 7-11. Echter de verdediging trok de teugels weer strakker, waardoor vele ballen werden onderschept en HHV regelmatig gewoon maar schoot, terwijl ROG heerste rondom de korf. Uiteindelijk vielen de ballen bij HHV toch wat makkelijker dan bij ROG en ineens was het dan toch weer 12-14 oftewel tijd om die dip de kop in te drukken.

Een time-out en warmlopende wissels moesten hiervoor gaan zorgen. Het chauvinistische publiek liet zich nog wat meer horen en alles werd aangegrepen om HHV de bal maar weer te bemachtigen. Anja werd beticht van tijdrekken, omdat zij in hun ogen te ver over schoot. Anja liet even zien hoe je ook over kan schieten en toch te scoren en bracht het verschil terug naar 3. Voor HHV was de tijd nog tekort, waardoor het wel duidelijk was dat de punten mee gingen naar Groningen. HHV verliest daardoor de tweede plaats en ROG klimt weer wat op de ranglijst.

Komende week komen de buren van HHV op bezoek in Groningen. De laatste wedstrijd voor het zaalseizoen en laten wij hopen dat Piet ons gunstig gezind is.