Net als op het veld stond de Parabool op de eerste plaats van de poule van ROG 3. Dat dit het vijfde team was (op het veld speelt het derde tegen Parabool 2) van 'die andere Groninger ploeg' maakte voor de statistieken blijkbaar weinig uit.

Om 10.00 (in de ochtend!) moest het sterrenteam van ROG al aantreden tegen de studenten, net als ROG 2 trouwens, die in de zaal ernaast het derde team van de studenten een goede les zou leren. Ondanks het vroege tijdstip wisten de ROGgers vrij aardig aan de wedstrijd te beginnen. De vele druk en de gekke aanvallen van de tegenstanders (lees: we gaan met de dames kruisen, en nog een kruisen, en oh nog een kruisen....) jutte de spelers van drie op onbegrijpelijke wijze nog al op, waardoor het overal in het veld erg onrustig was. Gelukkig wist de ploeg juist in de dode spelmomenten de rust te bewaren, en al voor de rust een groot aantal strafworpen en vrije worpen te verzilveren.Tel hier nog een aantal doorloopballen en kleine kansen bij op (de afstanders wilden niet zo vlotten) en ROG ging rusten met een kleine voorsprong.

ROG kwam vervolgens als een CSL4 weer op het veld en over de tegenstanders gelopen. Na een kleine 10 minuten in de tweede helft had René zijn tegenstander zo gek gespeeld, dat deze een gele kaart pakte. De scheids was blijkbaar niet gevoelig voor de charmes van deze Kluivert. 'Mission accomplished' moet René gedacht hebben en hij vroeg een wissel aan bij coach Ilona, "maar eerst nog één doelpuntje." Zo gezegd, zo gedaan, en na zo ongeveer het eerste ROG afstandsdoelpunt op het scorebord gezet te hebben, verliet Woest het veld en kwam JT het veld in om de voorsprong te bewaken. Het verzet van de studenten was echter al gebroken en de ROGgers werden eindelijk wakker en begon met waar ze goed in zijn: scoren. 

Met een uiteindelijke eindstand van 12-21 dropen de Parabolers gedesillusioneerd af. Het derde en tweede van ROG maakten echter de kantine van de ACLO nog lang onveilig. Met vier punten in de tas konden zij gelukkig op de fiets naar huis.